پیشینه و اهداف: هدف از این تحقیق، بررسی تاثیر بودن یا نبودن پوست بر خواصی کیفی میگوی سفید سرتیز (Metapenaeus affinis) ذخیره شده در یخچال مورد مطالعه قرار گرفت.

روش‌ها‌: آنالیزهای فیزیکوشیمیایی (TVBN، pH، TBA و FFA)، میکروبی (مزوفیل، سرمادوست، انتروباکتریاسه، استافیلوکوکوس و باکتری های تولید کننده H2S)، رنگ سنجی و ارزیابی حسی طی 16 روز نگهداری انجام شدند. 

یافته‌ها:میزان بار باکتریایی مزوفیل، سرمادوست و استافیلوکوکوس میگوی سفید با پوست بیشتر از میگو سفید بدون پوست بود.  اگر چه، میزان بار باکتریایی انتروباکتریاسه و باکتری­های تولید کننده H2S میگوی سفید بدون پوست بیشتر از میگو سفید با پوست بود.  آنالیز رگرسیون با استفاده از محدوده قابل قبول تنظیم شده به وسیله ICMSF (1986) برای باکتری های مزوفیل و سرمادوست (log cfu/g 7) نشان داد که ماندگاری میگوی سفید سرتیز با و بدون پوست نگهداری شده یخچال 11 تا 12 روز تخمین زده شده است. شاخص­های تیوباربیتوریک اسید  (TBA)، اسیدهای چرب آزاد (FFA)، بازهای ازته فرار (TVBN) و pH میگوی سفید نگهداری شده با پوست بیشتر از میگو بدون پوست بود (05/0>p).

نتیجه‌گیری: نتایج شاخص­های فیزیکوشیمیایی، رنگ سنجی و ارزیابی حسی نشان داد که پوست گیری میگو سفید سرتیز تاثیری در کیفیت میگو نداشت. به طورکلی، نتایج نشان داد که پوست گیری یا عدم پوست گیری قیل از بسته بندی، تاثیری در ماندگاری میگوی سفید سرتیز نداشت.