Journal of Oceanography

fa تاثیر سطوح مختلف مواد جامد قابل ته نشین بر کیفیت آب و عملکرد میگوی سفید غربی Pacific white shrimp (Penaeus vannamei) The effect of different levels of settleable solids on water quality and performance of Pacific white shrimp (Penaeus vannamei) شیلات و آبزیان Fisheries and Aquaculture پژوهشي Research/ Original/ Regular Article <div style="text-align: justify;">پیشینه و اهداف: آبزی‌پروری به عنوان یکی از منابع تامین پروتئین نقش بسزائی در امنیت غذایی دارد. بکارگیری فناوریهای نوین در آبزی‌پروری که بتواند اهداف آبزی‌پروری پایدار را دنبال کند، مورد توجه پرورش دهندگان قرار گرفته‌است. فناوری توده‌ساز زیستی از فناوری‌های نوین در آبزی‌پروری است که در آن باکتری‌ها نقش اصلی را در جهت بهبود کیفیت آب و تولید خوراک مکمل بر عهده دارند. مدیریت مواد جامد معلق قابل ته نشین جهت بهبود عملکرد سیستم آبزی‌پروری برای پرورش دهندگان حائز اهمیت می‌باشد. میگوی سفید غربی از گونه های آبزی‌پروری مهم در کشور می‌باشد که پرورش آن نقش مهمی در ایجاد اشتغال و ارزآوری دارد. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی تاثیر سطوح مختلف مواد جامد قابل ته نشین بر کیفیت آب، عملکرد رشد و کیفیت بیوشیمیایی ترکیبات بدن میگوی سفید غربی می‌باشد. روش‌ها‌: پست لاروهای میگوی سفید غربی با میانگین وزن 14/8± 50/79 میلی‌گرم جهت انجام آزمایش به کارگاه تکثیر و پرورش آبزیان بندرکلاهی واقع در میناب، استان هرمزگان انتقال داده شدند. 12 مخزن فایبرگلاس با 140 لیتر آب تصفیه شده با فیلتر شنی پر شدند و سپس تعداد 140 قطعه پست لارو (با بیومس 1 قطعه در لیتر) در هر مخزن ذخیرهسازی و آزمایش به مدت 28 روز انجام گردید. 4 تیمار آزمایشی شامل گروه کنترل (با تعویض آب، مواد جامد قابل ته نشین کمتر از 1 میلی لیتر بر لیتر)، و سه تیمار توده‌ساز زیستی با مقادیر مختلف مواد جامد قابل ته نشین (کمتر از 5 میلی لیتر (1SS)، 5 تا 10 میلی لیتر (2SS) و بیشتر از 10 میلی لیتر بر لیتر (3SS) در نظر گرفته شد. یافته‌ها: بر طبق نتایج با افزایش میزان مواد جامد قابل ته نشین از میزان اکسیژن محلول و pH کاسته می‌شود. کمترین میزان اکسیژن محلول (45/5 میلی‌گرم بر لیتر) در بعدازظهر در تیمار 3 SSو کمترین میزان pH در تیمارهای توده‌ساز زیستی در بعدازظهر در محدوده 16/8- 13/8 مشاهده شد. بیشترین میزان نیتروژن آمونیاکی کل (51/0 میلی‌گرم بر لیتر)، بیشترین میزان نیتریت (85/4 میلی‌گرم بر لیتر) و کمترین میزان نیترات (29/3 میلی‌گرم بر لیتر) در گروه کنترل مشاهده شد. نتایج عملکرد رشد نشان می‌دهد وزن نهایی میگو، سرعت رشد، افزایش بیومس در تیمارهای 1 SSو 2 SSبیشتر از گروه کنترل و 3 SSمی‌باشد و اختلاف معنی‌داری را نشان می‌دهد (05/0> P). کمترین میزان درصد بقاء (47/65 درصد) در تیمار 3 SSمشاهده شد. کمترین ضریب تبدیل غذایی (48/2) و کمترین میزان کارایی خوراک (96/40 درصد) در تیمار 3 SSبدست آمد که نشان می‌دهد با افزایش مواد جامد قابل ته نشین از میزان عملکرد رشد، بقاء و کارایی خوراک کاسته می‌شود. نتایج ترکیبات بیوشیمیایی بدن نشان می‌دهد کمترین میزان پروتئین (66/74 درصد وزن خشک) و چربی (10/6 درصد وزن خشک) و بیشترین میزان خاکستر بدن (09/14 درصد وزن خشک) در تیمار 3 SSبدست آمد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد مواد جامد قابل ته نشین بر عملکرد رشد و ترکیبات بدن میگوی سفید غربی تاثیر می‌گذارد. با افزایش مواد جامد قابل ته نشین در محیط پرورش عملکرد رشد (وزن نهایی، ضریب رشد ویژه) و کیفیت بیوشیمیایی ترکیبات بدن (پروتئین و چربی) کاهش می‌یابد. مناسب ترین عملکرد میگوی سفید غربی در مواد جامد قابل ته نشین تا 10 میلی لیتر بر لیتر بدست آمد.</div> <div style="text-align: justify;">Background and Objectives: Aquaculture, as a source of supply, plays a significant role in food security. The use of new technologies in aquaculture that pursue the goals of sustainable aquaculture has attracted the attention of farmers. Biofloc technology is a new technology in aquaculture in which bacteria play a major role in improving water quality and producing supplementary feed. Managing settleable suspended solids is important for farmers to improve the performance of their aquaculture system. Pacific white shrimp is an important aquaculture species in the country, and its cultivation plays an important role in creating employment and generating foreign exchange.The purpose of the study was to evaluate the effect of different levels of settleable solids on water quality, growth performance, and biochemical quality of body composition of Pacific white shrimp. Methods: Pacific white shrimp postlarvae with an average weight of 79.50±14.8 mg were transferred to the Bandar Kolahi marine shrimp hatchery located in Minab, Hormozgan province for testing. Twelve fiberglass tanks were filled with 140 liters of water purified by sand filtration, and then 140 postlarvae (with a biomass of 1 ind./L) were stored in each tank and tested for 28 days. Four experimental treatments were considered, including a control group (with water exchange, settleable solids less than 1 ml/L), and three biofloc treatments with different amounts of settleable solids (less than 5 ml (SS1), 5 to 10 ml (SS2), and more than 10 ml/L (SS3). Findings: According to the results, the dissolved oxygen and pH decreased with increasing settleable solids. The lowest dissolved oxygen (45.5 mg/L) was observed in the afternoon in the  SS3 treatment and the lowest pH in the biofloc treatments was observed in the afternoon in the range of 8.13-8.16. The highest total ammonia nitrogen (0.51 mg/L), the highest nitrite (4.85 mg/L), and the lowest nitrate (3.29 mg/L) were observed in the control group.The results of growth performance show that the final weight of shrimp, growth rate, and biomass increase in treatments SS1 and SS2 are higher than the control group and SS3, and show a significant difference (P<0.05). The lowest survival rate (65.47%) was observed in treatment SS3. The lowest feed conversion ratio (2.48) and the lowest feed efficiency (40.96%) were obtained in the SS3 treatment, which indicates that the increase in settleable solids reduces the growth performance, survival and feed efficiency. The results of body biochemical composition show that the lowest amount of protein (74.66% of dry weight) and lipid (6.10% of dry weight) and the highest amount of body ash (14.09% of dry weight) were obtained in the SS3 treatment. Conclusion: The results show that settleable solids affect growth performance and body composition of Pacific white shrimp. With increasing settleable solids in the culture medium, growth performance (final weight, specific growth rate) and biochemical quality of body composition (protein and lipid) decrease. The most suitable performance of Pacific white shrimp was obtained at settleable solids up to 10 ml/L.</div> میگوی سفید غربی, مواد جامد قابل ته نشین, عملکرد رشد, کیفیت آب Pacific white shrimp, settleable solids, growth performance, water quality 55 66 http://joc.inio.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1069-4&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Hossein Khanjani محمدحسین خانجانی m.h.khanjani@gmail.com 100319475328460015542 100319475328460015542 Yes گروه علوم و مهندسی شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه جیرفت، جیرفت، کرمان، ایران