Journal of Oceanography

fa مطالعه وظایف فرماندهی مطلوب در صیانت از حق حیات اشخاص بر اساس معاهدات و حقوق عرفی در شناورهای دریایی ایران Study of the duties of good command in protecting the right to life of individuals based on treaties and customary law in Iranian naval vessels حقوق دریا (بین الملل، خصوصی، عمومی) Law of the Sea پژوهشي Research/ Original/ Regular Article پیشینه و مبانی نظری پژوهش:  حق حیات از حقوق بنیادین و اساسی انسان است. علیرغم این ایده که زندگی همه انسان ها در حمایت قانون برابر است، ویژگی های خاص حرفه دریانوردان نشان می دهد که باید مورد توجه و حمایت بیشتری قرار گیرند. در سال‌های اخیر، مسائل مربوط به رفاه دریانوردان بر اساس کنولنسیون کار دریایی مورد توجه قرار گرفته است و در سال 2013 اجرایی شده است، با این حال، ضروری است حق حیات دریانوردان از منظر رفتاری نیز مورد توجه بنیادین قرار گیرد. کنوانسیون بین‌المللی ایمنی جان اشخاص در دریا یا سولاس معاهده‌ای بین‌المللی است که هدف آن تعیین حداقل استانداردهای ساخت، تجهیز و راه‌اندازی کشتی‌ها با توجه به ایمنی آن‌ها در جهت ایمنی جان اشخاص در دریا است. این کنوانسیون بر اساس ضرورت و نیاز بشر به مرور زمان تکمیل شده و نسخه‌های متعددی از آن تدوین و به تصویب رسیده است. نسخه کنونی کنوانسیون سولاس مصوب سال ۱۹۷۴ است و از تاریخ ۲۵ می ۱۹۸۰ معادل اجرایی شده است. روش‌شناسی:  در این تحقیق با استفاده از روش توصیفی تحلیلی مطالعه حکمرانی مطلوب شناورهای دریایی ایران در صیانت از حق حیات اشخاص بر اساس معاهدات و حقوق عرفی ناظر بر صیانت از حیات انسانها در دریا مورد بررسی قرار گرفت. فرض ما بر این است که کشتیهای نظامی ایران موظف به صیانت از حیات انسانها در دریا و کمک رسانی و امداد و نجات براساس قوانین ج. ا. ایران هستند. علاوه بر قوانین ایران، حق حیات به عنوان یکی از حقوق مورد حمایت در حقوق بشر و حقوق بین الملل عرفی و کنوانسیونهای مربوطه در حراست از جان انسانها و اطمینان از پذیرش مسؤولیت دولتها در این خصوص قابل اعمال است. یافته‌ها:  حقوق دریاها و کنوانسیون¬های دریایی وظیفه دیرینه¬ای را برای نجات افراد در مضیقه به دولت -کشورهای عضو تحمیل می کند که یکی از مهم ترین ابزارها در حفظ ایمنی زندگی در دریا است و دولتها تضمین کننده این هنجارهای می باشد. نظم عمومی اقیانوس ها، از جمله حمایت از حقوق بشر برای همه مردم، مسئولیت جمعی جامعه بین المللی به خصوص دولت- کشورها است. در درجه اول این دولتها هستند که مسئولیت اجرای حقوق بشر از جمله حق حیات اشخاص در دریا را بر عهده دارند و در درجه بعد کشورهای صاحب پرچم، کشورهای ساحلی و کشورهای بندری همگی در حق حیات اشخاص در دریا بر اساس کنوانسیون بین‌المللی ایمنی جان اشخاص در دریا مسئولیت حقوقی و اخلاقی مبتنی بر اصول بشر دوستانه دارند. نتیجه‌گیری:  برای هر انسانی حق حیات به عنوان حق اولیه محسوب می شود که در اعلامیه ها و کنوانسیون های حقوق بشر بارها بر آن تاکید شده است ودریانوردان نظامی و  تجاری نیز به عنوان بخشی از جامعه بشری در مقابل عوامل مخاطره آمیز تهدید کننده این حق ضروری است از منظر هنجاری، ساختاری و رفتاری هم در دریا و هم در بنادر مورد حمایت قرار گیرند. وظیفه صیانت از حیات انسانها در عرف و معاهدات بین المللی به عنوان یکی از اساسی ترین اصول حقوقی در سطح ملی و بین المللی گنجانده شده است و دولتها براساس این مقررات موظف به انجام عملیات جستجو و نجات هستند در جهت نجات جان دریانوردان در دریاها می باشند.  کنوانسیون سولاس مهم‌ترین معاهده بین‌المللی دریایی در مورد افزایش ایمنی جان اشخاص در کشتیرانی است که نسخه اولیه آن در سال ۱۹۱۴ پس از حادثه کشتی تایتانیک  و نسخه آخری آن در سال 1374تدوین شد. این معاهده به مرور زمان تکمیل شده و نسخه‌های متعددی از آن تدوین و به تصویب رسیده‌است. این کنوانسیون شامل اصول حقوقی است که حاکم بر ساخت و ساز کشتی- زیر مجموعه‌ها و تعادل، ماشین‌ها و تأسیسات، حفاظت، تشخیص و انهدام آتش‌سوزی، لوازم و تجهیزات نجات، ارتباطات رادیویی، ایمنی ناوبری، حمل کالاهای خطرناک، وضعیت حاکم بر کشتی‌های هسته‌ای، مدیریت‌های مربوط به عملکرد امن کشتی، اقدامات ایمنی برای شناورهای تندرو، اقدامات ویژه جهت بالا بردن ایمنی دریایی، اقدامات افزوده برای شناورهای فله‌بر، تاییدیه¬ی شایستگی، اقدامات ایمنی برای عملکرد کشتی‌ها در آب‌های قطبی می گردد. بنابراین، کشتی ها باید وسایل نجات غریق مناسب از جمله قایق های نجات، شناورهای نجات، جلیقه های نجات، قایق های نجات و بسیاری دیگر را حمل کنند تا در مواقع اضطراری توسط مسافران و خدمه برای محافظت از جان خود در دریا استفاده شود. حمل وسایل نجات جان طبق کنوانسیون سولاس اجباری شده است. <div style="text-align: justify;"><w:sdt contentlocked="t" docpart="0B48A5DB79BE41418DD6B123D73F9AEA" id="1334564118">Background and Theoretical Foundations:</w:sdt> The right to life is a fundamental and fundamental human right. Despite the idea that all human lives are equal under the law, the specific characteristics of the seafarers' profession indicate that they should be given more attention and protection. In recent years, issues related to seafarers' welfare have been addressed in the Maritime Labour Convention, which came into force in 2013. However, the right to life of seafarers from a behavioral perspective must be also given fundamental attention. The International Convention for the Safety of Life at Sea or SOLAS is an international treaty that aims to determine minimum standards for the construction, equipment, and operation of ships regarding their safety to ensure the safety of life at sea. This convention has been supplemented over time-based on human necessity and need, and several versions have been developed and adopted. The current version of the SOLAS Convention was adopted in 1974 and entered into force on May 25, 1980. <w:sdt contentlocked="t" docpart="0B48A5DB79BE41418DD6B123D73F9AEA" id="86888520">Methodology:</w:sdt> In this study, using a descriptive-analytical method, the study of the desirable governance of Iranian naval vessels in protecting the right to life of individuals was examined based on treaties and customary laws governing the protection of human life at sea. We assume that Iranian military vessels are obliged to protect human life at sea and provide assistance and rescue based on the laws of the Iranian Civil Code. In addition to Iranian laws, the right to life is one of the rights protected in human rights and customary international law and relevant conventions in protecting human life and ensuring that governments accept responsibility in this regard. <w:sdt contentlocked="t" docpart="0B48A5DB79BE41418DD6B123D73F9AEA" id="-794132767">Findings:</w:sdt> The law of the sea and maritime conventions impose a long-standing duty on States Parties to rescue persons in distress, which is one of the most important instruments in maintaining the safety of life at sea, and States are the guarantors of these norms. The public order of the oceans, including the protection of human rights for all people, is the collective responsibility of the international community, especially States Parties. It is primarily States that are responsible for the implementation of human rights, including the right to life of persons at sea, and secondly, flag States, coastal States, and port States all have a legal and moral responsibility for the right to life of persons at sea under the International Convention for the Safety of Life at Sea, based on humanitarian principles. <w:sdt contentlocked="t" docpart="0B48A5DB79BE41418DD6B123D73F9AEA" id="-563871280">Conclusion:</w:sdt> The right to life is considered a fundamental right of every human being, which has been repeatedly emphasized in human rights declarations and conventions. It is essential that military and commercial seafarers, as part of human society, be protected from the dangerous factors that threaten this right, both at sea and in ports, from a normative, structural, and behavioral perspective. The duty to protect human life is included in international customs and treaties as one of the most fundamental legal principles at the national and international levels, and governments are obliged to carry out search and rescue operations in order to save the lives of seafarers at sea based on these regulations. The SOLAS Convention is the most important international maritime treaty on increasing the safety of life in shipping, the initial version of which was drafted in 1914 after the Titanic incident and the final version in 1374. This treaty has been supplemented over time and several versions of it have been drafted and ratified. This convention contains legal principles governing ship construction - sub-assemblies and balance, machinery, and installations, protection, fire detection and suppression, life-saving appliances and equipment, radio communications, safety of navigation, carriage of dangerous goods, status of nuclear ships, management of safe operation of ships, safety measures for high-speed craft, special measures to enhance maritime safety, additional measures for bulk carriers, certification of competency, safety measures for operation of ships in polar waters. Therefore, ships must carry appropriate life-saving appliances including lifeboats, life rafts, life jackets, life rafts, and many others to be used by passengers and crew in emergencies to protect their lives at sea. Carrying life-saving appliances is mandatory under the SOLAS Convention.  </div> وظایف فرماندهی مطلوب کشتی, شناورهای دریایی ایران, صیانت از حق حیات اشخاص, معاهدات و حقوق عرفی ناظر duties of good command, protecting the right to life of individuals, treaties and customary law 45 57 http://joc.inio.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1610-3&slc_lang=fa&sid=1 Dr.Ali Abdullah Habib Noori علی عبدا... حبیب نوری habibnooriali@gmail.com 100319475328460015391 100319475328460015391 No Assistant Professor of Law, Department of Law, Imam Khomeini Maritime Sciences University, Mazandaran, Iran نوشهر دانشگاه علوم دریایی امام خمینی Amir Nezam Barati امیر نظام براتی nezambarati@gmai.com 100319475328460015392 100319475328460015392 Yes Assistant Professor of Law, Department of Law, Imam Khomeini Maritime Science University, Mazandaran, Iran نوشهر دانشگاه علوم دریایی امام خمینی