پیشینه و مبانی نظری پژوهش: مسائل زیست محیطی حاصل از فعالیت های تجاری بنادر و پشتیبانی آنها در پسکرانه اغلب در محیط ساحلی - دریایی بازتاب پیدا می کنند، زیرا هر نوع آلودگی با منشاء شناخته شده یا بی کانون، نهایتا می تواند محیط زیست دریایی را نیز تحت تاثیر قرار دهد.
روششناسی: در این مطالعه با توجه به اهمیت بندر شهید باهنر و طیف وسیعی از فعالیت های تخلیه و بارگیری و کشتیرانی این بندرگاه، نمونه برداری از رسوبات در ۱۱ ایستگاه در حوضچه و محدوده دریایی این بندر در سال های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ صورت گرفت و میزان غلظت فلزات سنگین و هیدرو کربن های نفتی آروماتیک اندازه گیری شد.
یافتهها: میانگین غلظت فلزات سنگین در رسوبات برای آرسنیک(۴۰/۳)، کادمیوم(۲۰/۱)، کروم(۲۹/۱۷۷)،آهن(۴۰/۲۲۲۶۱)، مس(۶۴/۶۱)، روی(۳۵/۱۱۶)، منگنز(۷۹/۳۳۳)، جیوه(۲۳/۰)، کبالت(۲۹/۲۶) و نیکل(۹۶/۹۰) میلی گرم در کیلوگرم اندازه گیری شد. همچنین در خصوص هیدروکربن های نفتی نتایج نشان داد در بین ۱۶ ترکیب آروماتیک مورد مطالعه بیشترین غلظت مربوط به Fluoranthene با ۶/۵۰۷ نانوگرم در گرم در ایستگاه ۲ و کمترین غلظت مربوط به Naphthalene با ۴/۱ نانوگرم در گرم است. با توجه به ارزیابی ریسک بوم شناختی، بیشترین میزان آلودگی در ایستگاه های محدوده بندرگاه و اسکله نفتی با درجه آلودگی متوسط است و ایستگاه های داخل حوضچه بندرگاه دارای ریسک تجمعی بیشتری نسبت به خارج از بندرگاه می باشند.
نتیجهگیری: با توجه به نتایج به دست آمده می توان گفت فعالیت های بندری، فعالیت تعمیرات دریایی صنایع همجوار و همچنین بسته بودن حوضچه بندر و نسبت پایین تعویض آب به خارج از حوضچه از عواملی است که موجب تهنشینی و انباشته شدن فلزات سنگین و تجمع هیدرو کربن های نفتی در رسوبات را فراهم می سازد.