[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 5، شماره 19 - ( پاییز 1393 ) ::
جلد 5 شماره 19 صفحات 91-103 برگشت به فهرست نسخه ها
ارزیابی میزان جذب و رهایش نانوذرات نقره و دی اکسید تیتانیوم در ناپلی آرتمیا فرانسیسکانا در شوری‌های مختلف
مینا توانا، محمدرضا کلباسی* ، عبدالمحمد عابدیان کناری، سیدعلی جوهری
، kalbassi_m@modares.ac.ir
چکیده:   (3672 مشاهده)
آرتمیا موجودی فیلترکننده است که بدون انتخاب، هر نوع ماده‌ای با اندازه یک تا 50 میکرون را به بدن خود جذب می‌نماید. در این مطالعه توانایی آرتمیا فرانسیسکانا در جذب و رهایش نانوذرات نقره و دی اکسید تیتانیوم در شوری‌های متفاوت مورد بررسی قرار گرفت. بدین‌منظور ناپلی‌های آرتمیا به‌مدت 12 ساعت در معرض نانوذرات نقره کلوییدی (غلظت 32 میلی‌گرم در لیتر) و هم‌چنین 48 ساعت در معرض نانوذرات دی‌اکسیدتیتانیوم (غلظت 100 میلی گرم در لیتر) قرار گرفته و پس از جمع‌آوری و خشک شدن، میزان نانومواد جذب شده در آنها به‌وسیله دستگاه جذب اتمی سنجیده شد. هم‌چنین به‌منظور بررسی میزان رهایش نانومواد جذب شده در ناپلی‌ها، پس از قرار دادن آن‌ها در تیمارهای مذکور، مجددا به آب شیرین بازگردانده شده و در فواصل زمانی 5، 15،30، 60 و 120 دقیقه از آب شیرین نمونه‌برداری انجام و میزان رهایش نانومواد توسط دستگاه جذب اتمی سنجیده شد. همچنین میزان رسوب نانوذرات در آب های با شوری‌های 35، 70، 105 و 140 گرم در لیتر توسط روش اسپکتروفوتومتری در زمان‌های 2، 6، 24، 48، 72 و 96 ساعت مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج جذب نانوذرات نقره و تیتانیوم در ناپلی‌ها نشان داد که میزان جذب تیتانیوم (18/38±16/68) به صورت معنی‌داری بیش از نقره‌ (79/1±13/2) بوده است (05/0(P<. هم‌چنین میزان رهایش نقره در مقایسه با تیتانیوم در ناپلی‌های بازگردانده شده به آب شیرین به‌صورت معنی‌داری بیشتر بوده است (05/0(P<. در خصوص میزان رسوب نانوذرات در آب، نتایج اسپکتروفوتومتری در مدت زمان 24 ساعت نشان داد که اگرچه در مورد نانوذرات نقره همراه با افزایش شوری آب، میزان رسوب افزایش یافته است، اما در مورد نانوذرات دی‌ اکسید تیتانیوم در غلظت 100 میلی‌گرم بر لیتر، اگرچه تا شوری 70 گرم بر لیتر، میزان انباشتگی و کلوخه شدن ذرات در محلول بیشتر می‌شود؛ در حالی‌که رسوب ذرات در شوری 105 و 140 گرم در لیتر به حداکثر میزان خود رسید. جمع‌بندی این تحقیق موید آن است که در صورت حضور نانوذرات نقره و یا دی اکسید تیتانیوم در زیستگاه‌های طبیعی آرتمیا و یا در آب محیط پرورش با شوری‌های متفاوت، بخشی از نانومواد مذکور در آب‌های شور ترسیب شده و بخش باقیمانده توسط این موجود جذب خواهد گردید که می‌تواند به مصرف کنندگان بعدی که از آرتمیا تغذیه می‌کنند منتقل گردد.
واژه‌های کلیدی: جذب و رهایش، نانوذرات نقره، نانوذرات دی اکسید تیتانیوم، آرتمیا فرانسیسکانا، شوری.
متن کامل [PDF 1076 kb]   (1167 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Tavana M, Kalbassi M R, Abedian Kenari A, Johari S A. Assessment of Assimilation and Elimination of Silver and TiO2 Nanoparticles in Artemia franciscana in Different Salinities. joc. 2014; 5 (19) :91-103
URL: http://joc.inio.ac.ir/article-1-612-fa.html

توانا مینا، کلباسی محمدرضا، عابدیان کناری عبدالمحمد، جوهری سیدعلی. ارزیابی میزان جذب و رهایش نانوذرات نقره و دی اکسید تیتانیوم در ناپلی آرتمیا فرانسیسکانا در شوری‌های مختلف. نشریه علمی - پژوهشی اقیانوس شناسی . 1393; 5 (19) :91-103

URL: http://joc.inio.ac.ir/article-1-612-fa.html



دوره 5، شماره 19 - ( پاییز 1393 ) برگشت به فهرست نسخه ها
نشریه علمی پژوهشی اقیانوس شناسی Journal of Oceanography
Persian site map - English site map - Created in 0.11 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 3730