:: دوره 11، شماره 41 - ( 1399 ) ::
جلد 11 شماره 41 صفحات 25-37 برگشت به فهرست نسخه ها
وضعیت صخره در حقوق بین‌الملل دریاها با تکیه بر رأی داوری دریای چین جنوبی
اسماء سالاری
گروه حقوق دانشگاه زابل، زابل، ایران ، salari@uoz.ac.ir
چکیده:   (494 مشاهده)
چکیده
 
بر اساس قواعد حقوق دریاها، جزایر و صخره‌ها مناطق دریایی متفاوتی دارند. بند 3 ماده 121 کنوانسیون حقوق دریاها به صخره اختصاص یافته لکن هیچ تعریفی از ماهیت، خصوصیات و آثار آن ارائه نمی‌دهد. این بند به ذکر دو شرط مبهم برای صخره جهت برخورداری از مناطق دریایی فلات قاره و انحصاری اقتصادی می‌پردازد. دیوان داوری فیلیپین- چین به عنوان نخستین مرجع قضایی در سال 2016، اقدام به تفسیر این بند نمود و به سؤالات متعددی پاسخ داد ازجمله صخره چیست و چه ارتباطی با جزیره دارد، معنای سکونت انسانی و حیات اقتصادی به عنوان دو شرط لازم برای صخره جهت برخورداری از مناطق دریایی گسترده چیست. این مقاله برخی یافته‌های دیوان مذکور را تأیید و برخی را رد نمود و به این نتیجه رسید که  منظور از صخره در کنوانسیون، جزیره صخره‌ای است. نبود هر دو شرط قابلیت سکونت و حیات اقتصادی برای محروم کردن صخره از مناطق دریایی گسترده لازم است. شروطی چون لزوم رابطه بین سکنه صخره و فعالیت اقتصادی، سنجش معیار «خاص خود» در حالت طبیعی، وضع معیار کیفی برای عبارت حفظ کردن که از ابداعات دیوان داوری است، مبنایی در ماده 121 کنوانسیون مذکور ندارد. روش این پژوهش توصیفی- تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه‌ای است.
واژه‌های کلیدی: صخره‌ها، جزایر، کنوانسیون حقوق دریاها، داوری دریای چین جنوبی
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: شيمی دريا
دریافت: 1399/4/11 | پذیرش: 1399/4/11 | انتشار الکترونیک: 1399/4/11


XML   English Abstract   Print



دوره 11، شماره 41 - ( 1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها